من آوای خاموش

تو فریاد خاموش

و

 خفتگان ِ خاموش .

ای عشق

نظاره گر دردم باش

که دنیا فریبی است

چه فریب ،

وما چه ساده بازیگرانیم

ما را بازی میدهند

دوره ای

و آفتاب سفر میکند

در نگاه خشمگین مهتاب ،

با درد در خود زیستین

تا مرگ اجتناب ناپذیر.

ای عشق بودن یا نبودن

فریادی مانند باران

و مرگی در بهاران

و اینک دریغا از مّردی مّرد.

زانو می زنیم

برابر گلهایی که در آسمان

نغمه خوان روشنایی اند

و شکوه مرگشان را باد

با خود

به سلولهای خاکستری اندیشه ها

تلنگر می دهد.

من ماهی گلی کوچولو

تو ماهی سیاه

چه شد دریا؟

فریاد را تکرار کن

ما در ممنوعیت های حنجره اسیریم

ای پرنده ی آزاد

ما در تن اسیر

ما را می چرخانند

و دریغا از مّردی مّرد

دریغا.

اینک شاخه ها قلم بدست.

مرغانِ دریایی- شارل بودلر
...................................

بارها محضِ تفریح، ملوانان، مرغان دریایی را می‌گیرند
این پرندگانِ غول‌پیکرِ دریاها را که دنبال می‌کنند
مسافرانِ خسته‌ی کشتی‌ای را 
که روی ورطه‌های تلخ می‌لغزد.

هنوز آ‌ن‌ها را بر الوار نگذاشته‌اند
که این پادشاهانِ بی دست‌وپا و شرمسارِ لاجورد
بال‌های بزرگ سفیدشان را سخت رقت‌بار
همچو پارو می‌کِشند بر آب. 

چه بی‌دست‌وپا و بی‌رمق است این مسافرِِ بالدار
چه مضحک و زشت است اکنون، 
او که پیش از این زیبا بود.
یکی با چپق به نوکش می‌زند
دیگری لنگ‌لنگان راه‌رفتنِ‌اش را تقلید می‌کند
و به سخره می‌گیرد او را که پرواز می‌کرد.

شاعر شبیه است به این شاهزادگانِ ابَرابرها
توفان‌ها را تسخیر می‌کند و به پرستوها می‌خندد
او به زمین، به میانه‌ی هیاهوها تبعید شده است
و بال‌های غول‌وارش، مانعِ راه‌رفتنِ اوست.

دایره ها دوست داشتنی اند
گاهی شبیه چشمانَ ت می شوند
گاه نزدیکِ لب هایَ ت...وقتی شکلِ بوسه می گیرند
یا آن زمان که غزل می خوانی و می خندی
زیباترینِ منحنی ها..از لبخندت تا حوالیِ چشمانَ ت
پُشت می کنند به هم
تو در چارگوشه ها نمی گنجی
که تنها با دایره می شود کشیدَ ت...
شعر بسی عاجزتر است از نظمِ خطوط
شاعران نیز اسیرِ اشکال اند
با من سخن می گوید
هندسهء پنهان در نگاهَ ت
تابِ تمامِ ایوب ها
میانِ تلاطمِ تجسمَ م بیتاب می شود
و حادثهء بوسیدنَ ت، برای لحظه ای
در خیالَ م شکل می بندد...
---------------------امیر حسین زاده

خداحافظی که میکنی بغض میکنم
دلم را غصه بر میدارد
میخواهم گریه کنم نبودنت را
حتی اگر یک لحظه هم بیشتر نباشد
.....................
میدانی؟؟
.......
کسی چه میداند!!؟؟
شاید تا امروز بیشتر از صدبار
خداحافظی کرده باشیم
اما من نمیدانم......
نمی فهمم چرا هیچوقت به تلخی این کلمه عادت نمیکنم
هنوز وقت خداحافظی
دلم میریزد ؛ دلشوره میگیرم
دلتنگ میشوم برای نبودنت
حتی با اینکه هنوز نرفته ای
و با اینکه قرار نیست برای همیشه باشد.
دست خودم که نیست ، دوستت دارم
دلم میخواست هیچوقت نمی رفتی
کـــــاش می توانستی
کاش دیدارهایمان هیچوقت
لحظه ی خداحافظی نداشت..
مریـــــــــــــــــم

آواي دل
=========
ميروي اي جان جانان ، تا كجا با ساز دل؟
باز هم شعر تـــــــــــــو و درد من و آواز دل 

تا كبوتر با كبوتر رقص دل آغاز كـــرد 
در هواي ديدن تو ، بـاز هم پرواز دل

لحظه هايم را غزل پرداز كردي اي رفيق 
مژده اي آور برايم ، بـــــــــــاز از آغاز دل

باز باران ، ساقه ي احساس ما را خيس كرد
بر فراز موج موهــــــــــــــــــاي تو ، بارانداز دل

سوختم از آتش تو ، باده ي تلخم دهيـــد
بارها گيرم سراغت را ، من از طنــــــاز دل

من به يك لبخند زيبـــا ، از لب تو قانعم
من بلطف طعم لبهايت ، كنم اعجاز دل

يكطرف سوداي ما و يكطرف هرم لبت
با تنفس در هواي تو ، كنم ابـــراز دل

من کجا و جرئت بوسیدن خــــــال لبت
يك سبد لبخند خواهم ، قافيه پرداز دل

اين سخن پايان ندارد ، گويي آواي دل ست 
همنواي بلبلان شد ، باز هم شهنـــــــاز دل

باز ميرقصد نگاهم ، در هـــــــــواي ديدنت
گوئيا "ياس خيال "م ، پر شد از اعجاز دل 

" ياس خيال "