دایره ها دوست داشتنی اند
گاهی شبیه چشمانَ ت می شوند
گاه نزدیکِ لب هایَ ت...وقتی شکلِ بوسه می گیرند
یا آن زمان که غزل می خوانی و می خندی
زیباترینِ منحنی ها..از لبخندت تا حوالیِ چشمانَ ت
پُشت می کنند به هم
تو در چارگوشه ها نمی گنجی
که تنها با دایره می شود کشیدَ ت...
شعر بسی عاجزتر است از نظمِ خطوط
شاعران نیز اسیرِ اشکال اند
با من سخن می گوید
هندسهء پنهان در نگاهَ ت
تابِ تمامِ ایوب ها
میانِ تلاطمِ تجسمَ م بیتاب می شود
و حادثهء بوسیدنَ ت، برای لحظه ای
در خیالَ م شکل می بندد...
---------------------امیر حسین زاده