مینا دست غیب

عضو شوید

:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :

رمز عبور :

موبایل :

ایمیل :

نام اصلی :

تاریخ : چهارشنبه 13 آذر 1392

بازدید : 1012

نویسنده : avayehonarmandan

1
نسیم در پرچین قدیمی
سنگر گرفته
و آفتاب
در تپش حقارت باری
زیج نشسته
بازیگرانِ
سبزپوش
در خیمه عطوفت باغ
همچون خطوط
ترانه ای مبهم
جاری هستند.

شعری زیب از خانم مینا دستغیب

سنگ می بارد
چراغ کوچک
سرش را می دزدد
تکیه بر دیوار
کوچه، سکوت را
می کشد

شیراز
دو قدم بیشتر نیست
از خانه ، تا خواب حافظیه
از حافظیه تا خانه ، تا سماع
اما ، در این دو قدم ، انگار
جغرافیای شعر جهان را
با سایه ات قدم زده ای
انگار دیوان شعر خدا را
در خود ، ورق زده ای یکجا