شعر "آیینه چهار وحهی" از شاعر "خسرو كرمانشاهي" (1)
وجدان اش را
در رختخواب جا گذاشت
سبک بال شد
(2)
تن فروشی
برای نان
رذیلت بود
انسانیت اش حراج کرد
شرافت پیدا کرد
(3)
تیغ بر خود کشید
به جای خون، آب شتک زد
اختراع اش را ثبت کردند
(4)
آمده بود، بماند
ماند
پوسید
کپک زد
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
