ايستاده به تماشاي خويش در باد و پرنده اي كه پرواز را در پرهايش به زبان مي آورد مي رفت تا آبي شود. كسي مرا صدا زد صدايي كه آشنايم نيست انگار كسي قدم هاي مرا برمي دارد.
مطالب مرتبط با این پست :
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
درباره ما
اگر که سن را عروس بدانیم
و اندیشه را داماد
این زفاف را اویی می شناسد
که حافظ را بستاید
(گوته)
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
