آه و دم ای آدم
به کجا چنین شتابان
تو به میدان من به حیران
تو به انکار من به اصرار
گذرانست عمر تکرار
برسر حبابی سـواریم
برپـــرآهـــی قــــراریـم
هر چه دیدیم به ز ندیدن
هرچه گفیم به ز نگفتن
قصه های ما فسانه است
گریه های ما نشانه است
عشق ما آب گـــــذربود
عمرما باد ســحــربــــود
یاد آنهایی کــــه رفتن
آن عزیزانی که جستن
قــدر هم با هم بـــدانیم
سهم هم با هم بــداریم
ما نباشیم و بباشـــند
ما نبوئیم و ببویـــــــند
یاد باران با تــرانــــــــه 
کوچه باغهای کــودکانه
ما شکسیم چــون پر کاه
ما بسوخـــــتیم از تب آه
آه و دمـــ ای آدمــــ
آدم ای آه و دمـــــ